Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 62 w dniu 08-05-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności (druki nr 2479 i 2489).
Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani Minister! Oczywiście debaty nad tym punktem nie da się przeprowadzić bez emocji, ponieważ wiemy, że właśnie w budynku parlamentu protestują osoby najbardziej potrzebujące. Moje pytanie nie jest przewrotne, tylko wynika z pewnego niezrozumienia sytuacji.

Przy realizacji dotychczasowych programów i tych zapowiadanych, 500+, 300+, powtarzacie często, że to rodzice wiedzą najlepiej, na co wydać te pieniądze, na co przeznaczyć te pieniądze. Moje pytanie brzmi: Dlaczego tej samej maksymy nie chcecie zastosować w przypadku osób niepełnosprawnych? Przecież ich niepełnosprawności są bardzo różnorodne. Jedni rzeczywiście potrzebują rehabilitacji fizycznej, inni - może psychologa, inni - logopedy. Ktoś chciałby mieć program komputerowy, a ktoś inny zwyczajne pampersy, a może wszystko razem. Dlatego wrzucanie wszystkich do jednego worka i jakaś tam oferta rehabilitacyjna enigmatycznie wyliczona na 520 zł naprawdę wydaje się nieprawdziwą propozycją. Wydaje mi się, że jeszcze można to zmienić, że ta oferta w gotówce, tak jak życzą sobie protestujący, będzie najuczciwsza, że tego oczekują nie tylko parlamentarzyści opozycji (Dzwonek), ale - mam wrażenie - także Polacy w całym kraju. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 62 w dniu 09-05-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
19. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (druki nr 2291, 2291-A i 2513).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania komisji w sprawie ustaw o podatkach dochodowych, druki nr 2291, 2291-A i 2513.

W dniu wczorajszym na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych dokonaliśmy analizy przedłożonego rządowego projektu ustawy wraz z autopoprawką i poprawką merytoryczna złożoną przez grupę posłów Platformy Obywatelskiej.

Komisja uwzględniła za zgodą rządu propozycje biura legislacji, propozycje o charakterze redakcyjnym, dość liczne poprawki właśnie o takim charakterze. Niestety ta poprawka merytoryczna w wyniku głosowania i tego, że była większość posłów PiS w komisji, została odrzucona, a dotyczyła ona nieznacznego rozszerzenia art. 22 ust 9b ustawy. Posłowie wnosili o objęcie ulgą podatkową dla twórców również działalności badawczo-rozwojowej, naukowo-dydaktycznej, naukowej oraz dydaktycznej prowadzonej również przez nauczycieli szkół ponadpodstawowych. Niestety poprawka została odrzucona, muszę powiedzieć, przyznać szczerze, z powodów dla mnie niezrozumiałych.

To odrzucenie na pewno nie jest zachętą dla nauczycieli do takiej działalności, a innowacje i badania rząd zalicza przecież do działalności priorytetowej czy nawet, powiedziałabym, strategicznej, więc dla mnie jest to niezrozumiałe. Czy dlatego ją odrzucono, że nie była zgłoszona przez Prawo i Sprawiedliwość? Chyba to jest jedyny powód.

Pozostałe rozstrzygnięcia merytoryczne w zasadzie pozostają w zgłoszonej przez rząd wersji pierwotnie przedłożonej w projekcie.

Przypominając zapisy projektu ustawy, chcę powiedzieć, że odnoszą się one do ustawy z 27 października ub.r. o identycznym tytule, ustawy uchwalonej kilka miesięcy temu. Wiele wprowadzanych zmian przywraca zapisy obowiązujące przed wprowadzeniem zmian w październiku ub.r. Dotyczą one m.in. odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny lub spadku czy wprowadzenia jednolitego traktowania uczestników gier kasynowych niezależnie od podmiotu urządzającego grę, a więc przywrócono jednolite zasady opodatkowania w odniesieniu zarówno do gier urządzanych w kasynach gry, jak i gier urządzanych przez spółkę wykonującą monopol państwa w tym zakresie.

Ponadto projekt zawiera korzystne propozycje dotyczące m.in. zwolnienia z podatku dochodowego przychodów z tytułu pomocy finansowej otrzymywanej przez osoby chronione na podstawie ustawy o świadku koronnym i świadczeń o podobnych charakterze, a także przewiduje zwolnienia z podatku z tytułu umorzenia części kredytów mieszkaniowych czy udzielanych i wypłacanych przez bank refundacji premii gwarancyjnych.

Projekt zawiera również propozycje rozwiązań dotyczących minimalnego podatku dochodowego od przychodów z budynków. Ten zapis jest chyba najbardziej kontrowersyjny, ale zagadnienia te, jak zapewnia rząd, zostały uzgodnione z Komisją Europejską.

Podsumowując, według naszej oceny projekt zawiera dobre propozycje, niweluje niekorzystne zapisy wprowadzone kilka miesięcy temu właśnie ustawą z końca października ub.r. Szkoda tylko, że nie uwzględnił zgłoszonej poprawki dotyczącej ulgi dla nauczycieli szkół ponadpodstawowych.

Generalnie jednak - muszę to podkreślić po raz kolejny - jest to sztandarowy przykład niestarannego procesu legislacyjnego. Dotyczy to oczywiście poprzedniego projektu, z ubiegłego roku, który został narzucony Sejmowi przez stronę rządzącą. Tego typu praktyk powinniśmy w przyszłości unikać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 62 w dniu 09-05-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
40. i 41. punkt porządku dziennego:


40. Pierwsze czytanie poselskiego projektu uchwały w sprawie powołania Komisji Śledczej do zbadania prawidłowości i legalności działań oraz występowania zaniedbań i zaniechań organów i instytucji publicznych w zakresie zapewnienia dochodów Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego (druk nr 2475).
41. Pierwsze czytanie poselskiego projektu uchwały w sprawie powołania Komisji Śledczej do zbadania prawidłowości i legalności oraz ustalenia ewentualnych zaniedbań w działaniach organów i instytucji publicznych podejmowanych celem zapobieżenia zaniżonym wpływom do budżetu państwa z podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego od 2007 r. (druk nr 2474).
Poseł Genowefa Tokarska:

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pozwólcie państwo, że przedstawię w imieniu mojego klubu stanowisko co do tych dwóch projektów uchwał, powiem krótko, w uproszczeniu, w sprawie powołania komisji śledczej do spraw podatku VAT. Oba projekty uchwał istotnie dotyczą ważnego zagadnienia - zbadania, analizy zagadnienia, które wykazuje określone niedomagania. Wpływy do budżetu są rzeczywiście nieprawidłowe, są zaniżone. Zbadanie nieprawidłowości we wpływach z VAT-u nie budzi w naszej ocenie zastrzeżeń. Niezrozumiałe jest jednak zupełnie określenie przez Prawo i Sprawiedliwość okresu, za który ma być przeprowadzona ta analiza: za okres od 2007 r. do 2015 r. Taki wybór okresu jednoznacznie świadczy o tym, że wnioskodawcom nie zależy na zbadaniu problemów, a na uprawianiu perfidnej polityki. Projekt posłów klubu Kukiz’15 wydłuża okres do 2017 r. i w naszej ocenie zasługuje na poparcie.

Jak wynika z oceny realizacji budżetu za rok ubiegły, Najwyższa Izba Kontroli odnotowuje wprawdzie wzrost w zakresie podatku VAT o kwotę 30 mld zł w stosunku do 2016 r., ale chcę zwrócić uwagę, że NIK podkreśla dobrą koniunkturę gospodarki światowej przy tym wzroście w zakresie VAT-u, a jednocześnie zwraca uwagę, że nastąpiły przesunięcia zwrotów VAT-u, a więc też już pewne nieprawidłowości zauważa. Tak więc jeżeli Komisja Śledcza ma dokonać analizy, to istotnie niech dokona tej oceny również za okres rządów Prawa i Sprawiedliwości.

Na problem luki VAT-owskiej zwróciła uwagę Komisja Europejska, wskazując nieprawidłowości już w 2014 r. Wówczas ta luka w Unii Europejskiej wynosiła 160 mld euro. W Polsce było wtedy 9 mld euro. W Rumunii ten procent, wskaźnik był bardzo duży, w Szwecji niski, 1,2, w wartościach bezwzględnych też, we Włoszech było prawie 37 mld euro, w Luksemburgu jedynie 147 mln. A przypomnę: w Polsce 9 mld euro, a więc na poziomie średniej europejskiej. To nie był jakiś ewenement krańcowy, ale istotnie to było dość wysoko.

W związku z tym zjawiskiem Komisja Europejska właściwie dopiero w kwietniu 2016 r. przyjęła plan działania w sprawie VAT-u w kierunku jednolitego obszaru VAT-u. Przyjęto wówczas takie długoterminowe rozwiązania strategiczne, aby przywrócić zasadę pobierania VAT-u w odniesieniu głównie do transakcji wymiany handlowej. Według Komisji Europejskiej transgraniczne oszustwa to ok. 50 mld rocznie, a więc jest to 1/3 luki VAT-owskiej, która występuje. Pierwsze dyrektywy pochodzą z roku 2016, 2017, po kilku miesiącach implementowaliśmy je do naszego prawa. Jakie inne działania były podejmowane, już nie będę tutaj tego rozwijać, bo one były. Podkreślę tylko, że za każdym razem nasze przyjęte rozwiązania musiały być uzgodnione z Komisją Europejską, a więc to też wymagało pewnego czasu.

Nie widzę jednak przeszkód, byśmy nie mieli dokonać analizy realizacji wpłat VAT-u za lata 2007-2017. Skrócenie czasu, jak proponuje PiS, wyłącznie do rządów PO-PSL jest działaniem nieuczciwym i nie ma nic wspólnego z chęcią wyjaśnienia tego ważnego dla finansów państwa zagadnienia. Zresztą, szanowni państwo, porównuję tutaj powstanie Komisji Śledczej do sprawy Amber Gold i jednocześnie sprawę SKOK-ów. Pamiętam sytuację, kiedy wybuchła afera Amber Gold - Komisja Nadzoru Finansowego miała tam nadzór, niezabezpieczonych pieniędzy było ok. 800 mln zł, a w tym samym czasie w SKOK-ach nie było KNF-u i 16 mld zł depozytów nie było zabezpieczonych w żaden sposób. (Dzwonek) Ale powstała komisja do sprawy Amber Gold, nie SKOK-ów. Stąd po prostu jeśli będzie takie polityczne działanie partii rządzącej, że tylko tam, gdzie swój interes, to chronimy, a swoje przykrywamy, to taka komisja nie ma sensu. Ale generalnie jesteśmy za Komisją Śledczą dokonującą tej analizy dla dobra Polaków za lata 2007-2017. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 61 w dniu 11-04-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
3. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego (druki nr 2287 i 2372).
Poseł Genowefa Tokarska:

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania dwóch połączonych komisji w sprawie rządowego projektu ustawy o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego, druki nr 2287 i 2372, ten drugi to sprawozdanie komisji.

Projekt ustawy wprowadza zasady badania niekaralności kandydatów ubiegających się o zatrudnienie oraz osób już zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego lub też wykonujących czynności na rzecz tych podmiotów. W obecnym stanie prawnym pracodawca może żądać informacji o niekaralności od osób ubiegających się o zatrudnienie tylko wówczas, gdy wymóg niekaralności wynika z odrębnych przepisów. A więc bez wyraźnej podstawy prawnej pracodawca nie ma prawa żądać zaświadczenia o niekaralności.

Szczególny charakter sektora finansowego powoduje, że zatrudnione osoby lub osoby, które już pracują, powinny charakteryzować się nieposzlakowaną, nienaganną opinią. Wdrożenie projektu zwiększy bezpieczeństwo obrotu, zapobiegać będzie nadużyciom i zwiększy wiarygodność naszych instytucji finansowych, jeśli chodzi o klientów i podmioty współpracujące również w skali międzynarodowej.

Na podstawie niniejszego debatowanego projektu pracodawca będący podmiotem sektora finansowego będzie miał prawo żądać od osoby ubiegającej się o zatrudnienie oraz od osoby już zatrudnionej na określonych stanowiskach pracy podania informacji w zakresie ewentualnego skazania prawomocnym wyrokiem za określone przestępstwa. Informacje o niekaralności mogą być udostępniane w formie oświadczenia osoby ubiegającej się o pracę lub pracującej, ale również na żądanie pracodawcy w formie zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego.

Projekt ustawy zakłada, że wydanie zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego może nastąpić wyłącznie na wniosek osoby zainteresowanej zatrudnieniem lub pracą, nie częściej niż raz na 12 miesięcy, a także przy zmianie stanowiska. Kosztem za wydanie zaświadczenia mają być natomiast obciążeni pracodawcy żądający tychże zaświadczeń.

Pierwsze czytanie omawianego projektu odbyło się na wspólnym posiedzeniu, tak jak już wspomniałam, Komisji Finansów Publicznych i Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. W trakcie tego posiedzenia Związek Banków Polskich zgłaszał potrzebę, wniosek, aby możliwość wystąpienia o zaświadczenie o niekaralności do krajowego rejestru mogły mieć same banki, co zdecydowanie usprawniłoby całą procedurę bez całej tej biurokracji w postaci wnioskowania i wnoszenia opłaty przez kandydata na pracownika lub pracownika, a następnie zwrotu kosztów przez banki. Niestety wniosek nie uzyskał aprobaty przedstawicieli strony rządowej.

Ponadto projekt ustawy zawiera szeroki katalog podmiotów sektora finansowego, a także innych podmiotów, których dotyczą zarówno uprawnienia, jak i obowiązki wynikające z ustawy. Projekt natomiast nie wprowadza katalogu stanowisk pracy wymagających informacji w zakresie karalności, ponieważ pozostawia się tę ocenę samym pracodawcom z zastosowaniem opisowych wskazań stanowisk przewidzianych projektem ustawy.

W toku prac połączonych komisji wprowadzono kilka poprawek o charakterze doprecyzowującym, by właściwie interpretować zawarte w projekcie propozycje.

W imieniu mojego klubu, klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów, chcę poinformować, że będziemy za dalszą pracą nad tym projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 61 w dniu 11-04-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
3. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego (druki nr 2287 i 2372).
Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję bardzo.

Chcę wrócić do pytania, do tego wniosku zgłaszanego przez Związek Banków Polskich. Robili to na etapie uzgodnień projektu, a także w trakcie tego posiedzenia. Wydaje mi się, że ten wniosek z ich strony dotyczący pewnego uproszczenia procedury jest zasadny. On byłby pewnym ograniczeniem biurokracji, a chyba na tym powinno nam wszystkim zależeć.

Przypomnę, zasada jest jedna: wnioskuje, tzn. wystawia żądanie pracodawca, może zgłosić wniosek tylko ten zainteresowany, więc pracownik, on wnosi opłatę, później pracodawca mu zwraca. I bank tutaj wyraźnie sugeruje, żeby w zastępstwie za tego pracownika czy kandydata mógł jako instytucja zgłosić takie zapytanie do rejestru, oczywiście za wiedzą tego pracownika, bo przecież chodzi o ochronę danych osobowych, że takie coś będzie. Naprawdę byłoby to, wydaje mi się, proste uproszczenie... (Oklaski)

(Poseł Krystyna Skowrońska: Brawo!)

...tym bardziej że bank sugeruje (Dzwonek), że nawet nie ma takiej podstawy zwrotu tej należności, tej opłaty. A więc prosiłabym o ustosunkowanie się do tego i ewentualnie zmianę decyzji w tym temacie.

Wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska:

Dziękuję bardzo.

Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję bardzo.
 
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 61 w dniu 12-04-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
20. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (druki nr 2291 i 2291-A).
Poseł Genowefa Tokarska:

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, druki nr 2291 i 2291-A.

Projekt tej ustawy jest jednoznacznie wynikiem niestarannego przygotowywania projektów ustaw zarówno przez stronę rządową, jak i przez parlamentarzystów. Projekt odnosi się i wprowadza zmiany do ustawy przyjętej 27 października roku ubiegłego, roku 2017, o identycznym tytule, a więc ustawy uchwalonej kilka miesięcy temu; jeszcze nie minęło nawet pół roku. Tutaj śladem nawet moich poprzedników naprawdę chciałoby się zapytać, dlaczego tak jest. Tyle razy zwracamy uwagę na ten niepotrzebny pośpiech, bagatelizowanie zgłaszanych propozycji i uwag. A nawet chciałoby się zapytać, jaką rolę w legislacji prawnej sprawuje u nas Senat, który ma trzymać rękę na pulsie, by nie wychodziły stąd buble prawne.

Przechodzę do zmian merytorycznych. Jedna z nich dotyczy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny lub spadku. W przypadku spadków przywraca się zasadę obowiązującą przed 1 stycznia br., a w zakresie darowizn łagodzi się zapisy przyjęte ustawą, o której już wspominałam, zachowując prawo do określania wartości początkowej majątku w wartości określonej przez darczyńcę.

Następną zmianą jest wprowadzenie jednolitego traktowania uczestników gier kasynowych niezależnie od podmiotu urządzającego grę. Tutaj przewiduje się znowu przewrócenie zasad opodatkowania sprzed 31 grudnia 2017 r. A więc zasady dotyczące zarówno gier urządzanych w kasynie, jak i gier urządzanych przez spółkę wykonującą monopol państwa w tym zakresie będą jednolite.

Poza tym wprowadza się zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu pomocy finansowej otrzymanej na podstawie ustawy o świadku koronnym i innych świadczeń o podobnym charakterze, a także z tytułu umorzenia kredytów, jak mówił pan minister i pociągnę to, starego portfela - to jest taka pomoc dotycząca nie tylko spłaty - oraz udzielanych i wypłacanych przez bank refundacji premii gwarancyjnych.

Projekt przewiduje również, co moi poprzednicy już też podkreślali, rozszerzenie zakresu ulg podatkowych dla twórców. Tutaj rozszerza się to akurat o takie obszary jak inżynieria budowlana, tłumaczenia, gry komputerowe, działalność naukowa i praca dydaktyczna prowadzona na uczelni. Doprecyzowuje również przepis dotyczący wnoszenia wkładów do spółek kapitałowych i spółdzielni.

I ta autopoprawka dotycząca tzw. minimalnego podatku dochodowego. Tutaj pewne wątpliwości zgłaszała od razu Komisja Europejska, czy są to zapisy dotyczące niedozwolonej pomocy publicznej. Stąd po uzgodnieniu pewnych rzeczy z Komisją Europejską tą autopoprawką dokonuje się pewnych zmian dotyczących objęcia minimalnym podatkiem dochodowym wszystkich budynków, z pewnymi wyłączeniami, m.in. z wyłączeniem budynków mieszkalnych, które są budowane w ramach programów budownictwa społecznego, a także stosowania minimalnego podatku dochodowego do nieruchomości wynajmowanych i zmiany progu tych 10 mln z nieruchomości na podatnika. Projekt ustala podatek od przychodów z budynku w wysokości 0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc.

Podsumowując, trzeba powiedzieć, że generalnie jest to kuriozalny projekt. Przywraca po kilku miesiącach to, co już było, choć proponowane rozwiązania i zmiany należy oczywiście uznać za korzystne dla podmiotów, których dotyczą. Większość z nich jest możliwa do zastosowania nawet wstecz, a więc przed wejściem w życie ustawy z 27 października 2017 r. Trudno nie poprzeć tego projektu, ale naprawdę powtarzam apel również w imieniu (Dzwonek) czy za poprzednimi klubami: musi być jakieś opamiętanie i większy szacunek do stanowionego prawa. Dziękuję bardzo.
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 60 w dniu 21-03-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
12. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2225 i 2368).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów przedstawię stanowisko dotyczące sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych, to są druki nr 2225 i 2368.

Projekt ustawy był przedmiotem analizy na posiedzeniach podkomisji stałej do spraw instytucji finansowych, a także Komisji Finansów Publicznych. Przypomnę, że projekt dotyczy implementacji prawa unijnego, tj. dyrektywy tzw. PSD2 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego.

Projekt eliminuje luki regulacyjne w dotychczas istniejącym prawie, wprowadza nowych uczestników rynku usług płatniczych, nowe technologie, ujednolica warunki działania i normalizuje rynek płatności w całej Unii Europejskiej. Celem projektu jest więc dokonywanie płatności transgranicznych w sposób przede wszystkim bezpieczny dla konsumentów we wszystkich państwach członkowskich. Katalog usług został poszerzony o dwa typy usług, tj. o usługę inicjowania transakcji płatniczej i usługę dostępu do informacji. Obie te usługi mają charakter jedynie pomocniczy, informacyjny czy sprawdzający i nie dotyczą bezpośrednio posiadania oraz przenoszenia środków pieniężnych. Wprowadza również nowy podmiot, tzw. małą instytucję płatniczą. Jest to dość ciekawy podmiot. Mogą go prowadzić małe i średnie przedsiębiorstwa obok innej działalności gospodarczej. Te właśnie małe instytucje płatnicze będą mogły wykonywać swoją działalność wyłącznie na terenie Polski po spełnieniu określonych wymagań ostrożnościowych, po uzyskaniu rejestracji w Komisji Nadzoru Finansowego, przy czym wielkość ich obrotu nie może przekraczać kwoty 1,5 mln euro miesięcznie.

W toku prac podkomisji i komisji wprowadzono do projektu wiele zmian o charakterze redakcyjnym, uszczegółowiających i legislacyjnych, a także zmiany merytoryczne. Wśród tych ostatnich, czyli zmian merytorycznych, znajdują się m.in. te dotyczące regulacji opłat transakcji płatniczych przeprowadzanych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, wprowadzenia szczegółowych regulacji dla Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku podjęcia decyzji nakazującej zbycie akcji lub udziałów krajowej instytucji płatniczej, a także możliwości nałożenia kar pieniężnych w przypadku niewykonania nakazów, uregulowania spraw dotyczących interpretacji wydawanych przez Komisję Nadzoru Finansowego, ustalenia podstaw prawnych do udostępniania informacji objętych tajemnicą bankową i zawodową, przekazywania przez dostawców usług płatniczych informacji niezbędnych do prowadzenia przez KNF przeglądarki internetowej, a także zwolnienia Banku Gospodarstwa Krajowego z niektórych obowiązków wynikających z ustawy i wprowadzenia odniesień bezpośrednio do przepisów delegowanego rozporządzenia Komisji Europejskiej.

Pragnę również zwrócić uwagę, że w toku prac nad projektem nie udało się wyeliminować rozbieżności m.in. z ustawami, które regulują zasady przedsiębiorczości, ustawą o swobodzie działalności gospodarczej czy ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Strona rządowa, czyli wnioskodawcy, projektodawcy zobowiązali się do uregulowania tych zagadnień na etapie prac w Senacie.

Podsumowując, należy zauważyć, że projekt ustawy powinien spełnić cel, czyli zapewnić lepszą ochronę płatników, zwiększyć prawa konsumentów w obrotach w ramach Unii Europejskiej, a nawet płatności w walutach spoza Unii Europejskiej. Ustawa siłą rzeczy przyczyni się do zwiększenia konkurencji na rynku płatności i generalnie będzie sprzyjać rozwojowi obrotu bezgotówkowego, nowych technologii i dalszemu rozwojowi społeczeństwa informacyjnego.

Mój klub popiera ten projekt i będzie głosował za jego przyjęciem. Dziękuję bardzo.
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 60 w dniu 21-03-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
34. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1606 i 2369).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o prezydenckim projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych, druki nr 1606 i 2369.

Projekt ustawy był poddany analizie podczas pierwszego czytania na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych, następnie w podkomisji stałej do spraw instytucji finansowych i ponownie w Komisji Finansów Publicznych.

Podczas prac wprowadzono kilka zmian o charakterze redakcyjnym i porządkowym.

Projekt tej ustawy generalnie dotyczy częściowej implementacji dyrektywy PSD2 i jest jakby uzupełnieniem rządowego projektu dokonującego całościowego dostosowania do prawa unijnego, nad którym debatę przed chwilą zakończyliśmy.

Projekt ustawy zmienia przepisy dotyczące transakcji płatniczych wykonanych z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora. Mają one umożliwić skuteczne odzyskiwanie kwot transakcji wykonanych z użyciem błędnych numerów rachunków płatniczych, których to kwot nie udało się płatnikom odzyskać w wyniku działań podejmowanych przez ich dostawcę.

Zgodnie z art. 143 obecnie obowiązującej ustawy o usługach płatniczych zlecenie płatnicze uznaje się za wykonane na rzecz odbiorcy, jeżeli zostało wykonane zgodnie z unikatowym identyfikatorem, czyli wskazanym przez klienta numerem rachunku odbiorcy. Jeżeli unikatowy identyfikator podany przez klienta jest nieprawidłowy, dostawca nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie ani za nienależyte wykonanie transakcji płatniczej. Klientowi przysługuje jeszcze wprawdzie dochodzenie swojej należności czy roszczeń na drodze sądowej, ale do złożenia pozwu sądowego wymagane są dane osobowe odbiorcy przelewu, które w obecnym stanie prawnym nie mogą być ani ujawnione, ani tym bardziej udostępnione.

Dyrektywa PSD2 znosi te niedogodności i stwierdza, iż w przypadku gdy pobranie środków pieniężnych nie jest możliwe, dostawca usług płatniczych płatnika dostarcza płatnikowi, na pisemny wniosek, wszystkie informacje dostępne dla dostawcy usług płatniczych istotne dla płatnika, aby mógł on zgłosić roszczenie prawne w celu odzyskania środków pieniężnych.

Prezydencki projekt ustawy wprowadza rozwiązania, które przewiduje właśnie dyrektywa PSD2, i w tym celu dostawcy usług płatniczych obowiązani będą do prowadzenia nieoprocentowanego, technicznego tzw. rachunku zwrotu - rachunku specjalnego przeznaczenia wyłącznie dla celu, jakim jest zwrot środków płatnikowi. Zwrot środków nie będzie następować ani bezpośrednio na rachunek płatniczy płatnika, ani też na rachunek dostawcy płatnika, co zapewni ochronę danych osobowych.

Projekt ustawy zakłada 3-miesięczny okres vacatio legis. Umożliwi to instytucjom przygotowanie się do stosowania proponowanych rozwiązań.

Mój klub, Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów, pozytywnie ocenia niniejszy projekt i będzie głosować za jego uchwaleniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 59 w dniu 27-02-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
5. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (druki nr 2233 i 2265).
Poseł Genowefa Tokarska:

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ja również chciałabym w imieniu klubu parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o tym rządowym projekcie ustawy.

Rzeczywiście projekt dokonuje implementacji ustawodawstwa unijnego. Przypominając najważniejsze regulacje projektu, trzeba podkreślić, że bardzo szczegółowo określa on instytucje tzw. obowiązane, które mają wykonywać obowiązki określone w ustawie, ich zakres, wewnętrzny nadzór, a więc bardzo, bardzo szeroko, jest odniesienie co do podmiotowości, a więc kto temu podlega, i do zasad, które mają obowiązywać.

W odniesieniu do administracji rządowej projekt określa również instytucjonalnie, kto i w jakim zakresie, w jaki sposób realizuje zadania wynikające z tego projektu. Organami informacji finansowej w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu będzie, czy jest postanowione, że będzie, minister właściwy do spraw finansów publicznych i generalny inspektor informacji finansowej. Funkcję opiniodawczą i doradczą w tym zakresie sprawować będzie Komitet Bezpieczeństwa Finansowego. Generalny inspektor określi krajową ocenę ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a następnie opracuje w oparciu o tę ocenę ryzyka strategię, czyli plan działań mający na celu ograniczenie tego ryzyka. Wszystkie instytucje obowiązane są zobligowane do stosowania wobec swoich klientów środków bezpieczeństwa finansowego w bardzo, bardzo rozległym zakresie.

Zasadnicza część spraw związanych z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, szczególnie o charakterze decyzyjnym, należy do generalnego inspektora informacji finansowej, którego kompetencje i zakres zadań są również bardzo, bardzo dokładnie sprecyzowane w tym projekcie.

Komisja Finansów Publicznych po wnikliwej analizie rządowego projektu przedkłada Wysokiej Izbie celem uchwalenia projekt z niewielkimi zmianami merytorycznymi i nieco większą liczbą zmian legislacyjnych, na które zwróciło uwagę Biuro Legislacyjne Sejmu.

W toku dyskusji zgłaszano szereg uwag w imieniu instytucji obowiązanych dotyczących zapisów projektu ustawy, wykraczających poza zakres przewidziany implementowaną dyrektywą. Niektóre z nich, choć w bardzo niewielkim zakresie, zostały uwzględnione, ale większość niestety przy akceptacji strony rządowej została odrzucona przez stronę większościową Komisji Finansów Publicznych.

Pani Marszałek! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedłożę dwie poprawki. Jedna z nich dotyczy wykreślenia w art. 11 pkt 3, który to punkt zakłada, że generalnym inspektorem może być osoba, która prezentuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną. Zapis ten uznajemy generalnie za taką nieobiektywną nadgorliwość. Żadne z zastosowanych określeń, czy to postawy moralnej, obywatelskiej czy patriotycznej, nie może wiązać się z oceną obiektywną i każde z nich zawsze będzie zależało od tego, kto, kiedy i na podstawie czego będzie wystawiał tę ocenę. Ponadto inne wymogi stawiane generalnemu inspektorowi, a czytelne i wymierne, wystarczająco określają, kto może sprawować tę funkcję. Tu przypomnę, że może to być osoba, która korzysta z pełni praw publicznych, nie była skazana za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe, spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji ściśle tajnej. To są w naszej ocenie wystarczające i obiektywne oceny możliwe do przeprowadzenia, zbadania i stwierdzenia.

Druga poprawka dotyczy vacatio legis, o co bardzo zabiegały wszystkie (Dzwonek) instytucje tzw. obowiązane biorące udział w dyskusji podczas posiedzenia. Proponujemy wydłużenie terminu wejścia w życie z 3 miesięcy do 6 miesięcy.

Składam poprawki pani marszałek.
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 59 w dniu 27-02-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
5. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (druki nr 2233 i 2265).
Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję bardzo, pani marszałek.

Panie ministrze, tak jak już mówiłam w wystąpieniu podstawowym, projekt bardzo szczegółowo określa wiele zagadnień związanych z tematyką przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, natomiast jest zagadnienie, które śledziłam podczas prac w komisji, o które również tutaj chciałabym zapytać. Dotyczy ono ochrony osób dokonujących zgłoszeń. Muszę powiedzieć, że ta ochrona została potraktowana w ustawie bardzo lakonicznie. Jest w zasadzie zapis czy odniesienie, że będzie to wyjaśniać rozporządzenie, określi zasady tego bezpieczeństwa, ale muszę powiedzieć, że w pakiecie 10 rozporządzeń, które są jakby integralną częścią tego projektu, nie znalazłam tych zapisów. Stąd moje pytanie: W jaki sposób zagwarantowane będzie bezpieczeństwo osób zaangażowanych w realizację tej ustawy? Czy droga rozporządzenia nie będzie zbyt słaba? A to przecież bardzo, bardzo ważne zagadnienie. Dziękuję bardzo.
 
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 59 w dniu 27-02-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
12. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2191 i 2277).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko co do sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2191 i 2277.

Omawiany rządowy projekt ustawy był przedmiotem analizy zarówno podkomisji stałej, jak i Komisji Finansów Publicznych. W toku prac uzupełniono projekt o liczne poprawki o charakterze legislacyjnym, a także o wiele poprawek merytorycznych.

Projekt generalnie dokonuje implementacji prawa unijnego, w tym dyrektyw i rozporządzeń dotyczących rynku kapitałowego, rynku instrumentów finansowych, tzw. dyrektywy MiFID II i rozporządzenia MiFIR. I dyrektywa, i rozporządzenie łącznie stanowią jakby ramy prawne regulujące wymogi dla firm inwestycyjnych, rynków regulowanych, dostawców usług, udostępniania informacji, a także dla firm państw tzw. trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną w Unii Europejskiej. Zarówno dyrektywa, rozporządzenie, jak i proponowany projekt ustawy wpisują się w ujednolicone prawo do stosowania we wszystkich krajach Unii Europejskiej.

W toku prac nad tym obszernym dokumentem uzupełniono zapisy art. 1 o liczne rozporządzenia delegowane komisji, przyjęte w latach 2016-2017 jako uzupełnienie podstawowej dyrektywy w zakresie standardów technicznych dotyczących firm inwestycyjnych, operatorów rynku i instytucji kredytowych, w zakresie systemów obrotu czy firm inwestycyjnych prowadzących handel algorytmiczny.

W ramach poprawek merytorycznych wprowadzono m.in. regulacje umożliwiające stosowanie wyższych opłat dla spekulantów, wyłączono operacje zarządzania długiem państwowym realizowane również przez Bank Gospodarstwa Krajowego, a więc nie tylko przez ministerstwo, doprecyzowano terminy przechowywania i archiwizacji, wprowadzono również w bankach, podobnie jak w domach maklerskich, komitety do spraw nominacji czy też umożliwiono towarzystwom elastyczne ustalanie z dystrybutorami trybu i terminu przekazywania informacji.

Wiele kontrowersji i dyskusji w toku prac w komisji wywołał temat funkcjonowania m.in. komitetu do spraw nominacji, którego zadania nie zostały uszczegółowione, a mówimy, że i tak dokument jest bardzo obszerny. Nie zostały one bliżej określone w omawianym projekcie ustawy, a więc trochę jest to bezzasadne.

Natomiast pozytywnie oceniamy jako klub, podobnie zresztą oceniła to Komisja Finansów Publicznych, propozycję obniżania i określania w drodze rozporządzenia maksymalnych wysokości opłat za zarządzanie funduszami inwestycyjnymi, przy czym pragnę zwrócić uwagę na bardzo wnikliwą analizę, jaką przygotowała na ten temat Komisja Nadzoru Finansowego.

W projekcie ustawy bardzo szczegółowo określa się zakres uprawnień i obowiązków KNF, to są obowiązki o charakterze bardzo rozległym, administracyjnym, nadzorczym, kontrolnym, a także kary i sankcje dla tych, którzy się nie dostosowują. W tym przypadku muszę podkreślić, że KNF stanęła na wysokości zadania. W przygotowanej ocenie komisja zwraca uwagę na potrzebę ingerencji ustawodawcy i zmniejszania wysokości kosztów obciążających inwestorów polskich funduszy inwestycyjnych. KNF uznaje, że polski rynek funduszy wymaga interwencji ustawodawczej, ponieważ same regulacje rynkowe są niewystarczające i nie prowadzą do obniżania poziomu kosztów ponoszonych przez inwestorów. Dlatego też ustalanie przez ministra finansów maksymalnych wysokości opłat jest w pełni uzasadnione.

Obniżenie kosztów obciążających fundusze inwestycyjne przyczyni się do zwiększenia poziomu ochrony interesów inwestorów, a w dłuższej perspektywie skutkować będzie poprawą wyników i poprawą konkurencyjności w stosunku do znacznie tańszych dzisiaj funduszy zagranicznych. (Dzwonek)

Podsumowując, Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów pozytywnie ocenia przedłożony projekt. Dziękuję bardzo.
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 58 w dniu 06-02-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
3. punkt porządku dziennego:


Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2225).
Poseł Genowefa Tokarska:

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw.

Projekt ustawy dokonuje implementacji prawa unijnego, tzw. dyrektywy PSD 2, tj. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2015/2366 z 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego. Projekt ustawy, wdrażając dyrektywę PSD 2, dokonuje właśnie nowelizacji ustawy o usługach płatniczych. Analizowany projekt eliminuje luki regulacyjne w istniejącym dotychczas prawie, wprowadza nowych uczestników rynku usług płatniczych, ujednolica warunki działania i normalizuje rynek płatności w całej Unii Europejskiej.

Celem projektu jest więc dokonywanie płatności transgranicznych w sposób prosty, skuteczny i bezpieczny dla konsumentów we wszystkich państwach członkowskich. Katalog usług płatniczych został rozszerzony o dwa nowe typy usług, tj. o usługę inicjowania transakcji płatniczej i o usługę dostępu do informacji o rachunku. Obie usługi mają charakter pomocniczy w stosunku do usług właściwych, tj. usług skutkujących faktycznym przesunięciem środków pieniężnych klienta. Dostawcy tych usług nie wchodzą na żadnym etapie w posiadanie środków pieniężnych klienta.

Usługa inicjowania płatności służy sprawdzeniu dostępności środków pieniężnych, zainicjowaniu płatności, po czym przedstawieniu płatnikowi informacji o dokonaniu płatności. Natomiast dostawca świadczący usługę dostępu do informacji zapewnia klientowi zagregowane informacje on-line o co najmniej jednym rachunku lub kilku rachunkach płatniczych prowadzonych przez jednego dostawcę lub kilku dostawców usług płatniczych.

Projekt ustawy wprowadza również nowy podmiot uprawniony do świadczenia usług płatniczych, tzw. małą instytucję płatniczą. Te instytucje będą mogły wykonywać swoją działalność wyłącznie na terenie Polski po uzyskaniu rejestracji, a wielkość obrotu osiągniętego przez małą instytucję płatniczą nie może przekroczyć kwoty 1,5 mln euro miesięcznie. Te małe instytucje płatnicze będą mogły prowadzić również inną działalność gospodarczą niż świadczenie usług płatniczych. Będzie to więc nowa forma działalności dla małych i średnich przedsiębiorstw, które zechcą prowadzić rachunki płatnicze, wydawać instrumenty, np. karty lub płatności mobilne, i obsługiwać transakcje płatnicze na niewielką skalę. Dla bezpieczeństwa finansowego konieczna będzie rejestracja przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz spełnienie wymagań, m.in. przygotowania planu działalności, posiadania procedury zarządzania ryzykiem i wykonywania obowiązków związanych z zapobieganiem praniu pieniędzy.

Na podstawie wprowadzonych uregulowań ustawa powinna zwiększyć bezpieczeństwo konsumentów właśnie poprzez to ujednolicenie zasad odpowiedzialności w zakresie transakcji, jak również zapewnić lepszą ochronę płatników, zwiększyć prawa konsumentów podczas wysyłania przelewów i przekazów pieniężnych poza Unię Europejską lub płatności nawet w walutach spoza Unii.

Nowelizacja powinna również obniżyć opłaty dla konsumentów i zakazać wręcz pobierania dodatkowych prowizji za płatność kartami. Doprowadzi to do zwiększenia konkurencji na rynku płatności elektronicznych, a generalnie proponowane zmiany sprzyjać będą rozwojowi obrotu bezgotówkowego, przyczyniając się do dalszego rozwoju społeczeństwa informacyjnego.

Projekt przewiduje sprawowanie całościowego nadzoru nad usługami płatniczymi przez Komisję Nadzoru Finansowego na etapie zarówno udzielania zezwoleń instytucjom płatniczym, sprawowania nadzoru ostrożnościowego, jak i identyfikacji nieprawidłowych zdarzeń, incydentów na tym rynku, ich oceny i powiadamiania odpowiednich organów.

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego jest za skierowaniem projektu do dalszych prac w komisji, gdzie będziemy mogli dopracować już jego szczegóły. Dziękuję bardzo.
 
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 58 w dniu 08-02-2018 (3. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
28. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (druk nr 2233).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, druk nr 2233.

Projekt niniejszej ustawy dokonuje implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2015/849 z maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Projekt uwzględnia również zmienione w 2012 r. rekomendacje międzynarodowe, tzw. FATF, oraz zalecenia funkcjonującego przy Radzie Europy Komitetu Ekspertów ds. Oceny Środków Zapobiegania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu, a także wykorzystuje doświadczenia praktyczne wynikające z dotychczas stosowanej ustawy, dlatego też projektem nie dokonuje się zmiany dotychczas funkcjonującego prawa, ale wprowadza się nowy projekt obejmujący całość zagadnień związanych z tą tematyką, dający możliwość efektywniejszego funkcjonowania systemu, do czego został zobowiązany, przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Projekt szczegółowo określa instytucje, które są obowiązane do wykonywania obowiązków określonych w ustawie w zakresie wewnętrznego nadzoru. W odniesieniu do administracji rządowej projekt określa instytucjonalnie, kto, w jakim zakresie i w jaki sposób realizuje zadania wynikające z procedowanego projektu ustawy. Organami informacji finansowej w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu są minister właściwy do spraw finansów publicznych i generalny inspektor informacji finansowej. Funkcję opiniodawczą i doradczą w tym zakresie sprawować będzie Komitet Bezpieczeństwa Finansowego, w skład którego wejdą przedstawiciele wielu ministerstw, instytucji i agencji stojących na straży bezpieczeństwa, a także prezes Narodowego Banku Polskiego i przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego. We współpracy z komitetem generalny inspektor dokona krajowej oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a następnie opracuje strategię, czyli plan działań mających na celu ograniczenie ryzyka.

Wszystkie instytucje obowiązane są zobligowane do stosowania wobec swoich klientów środków bezpieczeństwa finansowego w bardzo, powiedziałabym, rozległym zakresie dotyczącym m.in. identyfikacji klienta, weryfikacji jego tożsamości, określenia i monitorowania stosunków gospodarczych, przetwarzania danych o beneficjentach, prowadzenia bieżących analiz przeprowadzanych transakcji, prowadzenia tzw. wewnętrznej procedury instytucji obowiązanej, a także procedury anonimowego zgłaszania naruszeń i informacji przekazywanych generalnemu inspektorowi.

Projekt przewiduje również szczegółowe zasady prowadzenia w systemie teleinformatycznym Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych oraz zasady przekazywania przez instytucje obowiązane informacji we wszystkich sprawach mogących mieć związek z tym zagadnieniem. Zasadnicza część spraw związanych z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, szczególnie o charakterze decyzyjnym, należy do generalnego inspektora informacji finansowej, którego kompetencje i zakres działań są sprecyzowane w niniejszym projekcie bardzo, bardzo szczegółowo. Projekt ustawy rodzi konsekwencje finansowe, co też jest rzeczą zrozumiałą przy tak obszernym zakresie funkcjonowania ustawy.

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego jest za skierowaniem projektu do dalszych prac w parlamencie, gdzie będziemy mogli, jak sądzę, dokonać analizy, czy nie jest to dokument zbyt biurokratyczny, szczególnie w odniesieniu do instytucji obowiązanych, choć sam cel projektu jest w pełni uzasadniony. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 57 w dniu 25-01-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
27. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń (druki nr 2207 i 2210).
Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko odnośnie do sprawozdania komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, są to druki nr 2207 i 2210.

Pierwsze czytanie projektu, tak jak już mówił pan poseł sprawozdawca, odbyło się podczas posiedzenia Komisji Finansów Publicznych. Komisja pozytywnie zaopiniowała rządowy projekt, przyjęła go w wersji przedłożonej przez rząd i nie wniosła żadnych poprawek ani uwag.

Projekt generalnie dotyczy zmiany terminu wejścia w życie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń z 23 lutego br. na 1 października br. Tak naprawdę ten projekt wychodzi naprzeciw propozycji Komisji Europejskiej przesunięcia terminu wejścia w życie dyrektywy 2016/97 do właśnie co najmniej 1 października 2018 r. To przesunięcie terminu wejścia w życie przepisów tej ustawy - przedłużenie tego jakby o 7 miesięcy - pozwoli zakładom ubezpieczeń, zakładom reasekuracji, brokerom ubezpieczeniowym i reasekuracyjnym, a także agentom ubezpieczeniowym na lepsze przygotowanie się do rozpoczęcia stosowania nowych regulacji.

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego popiera niniejszy projekt i będzie głosował za jego przyjęciem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 57 w dniu 26-01-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
26. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2191).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię pokrótce stanowisko dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw.

Ten projekt ustawy, nad którym dzisiaj debatujemy, jest dokumentem bardzo obszernym, kolega już to pokazywał, o dużym zakresie regulacji, bardzo szczegółowym i precyzyjnym. Oprócz projektu ustawy rząd proponuje, to jest integralna część, dziewięć rozporządzeń wykonawczych, a podstawowe regulacje dotyczą aż 12 ustaw, nie będę wymieniała, których, bo tak naprawdę większości ustaw finansowych - ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, o podatku dochodowym, zarówno PIT, jak i CIT, Prawa bankowego, Prawa energetycznego, Prawa upadłościowego, o giełdach towarowych i innych.

Projekt generalnie dokonuje implementacji prawa unijnego, w tym dyrektyw i rozporządzeń dotyczących rynku kapitałowego, rynków instrumentów finansowych jako tzw. dyrektywy MiFID II i rozporządzenia MIFIR. Zarówno dyrektywa, jak i rozporządzenie łącznie stanowią pewne ramy prawne regulujące wymogi mające zastosowanie do firm inwestycyjnych, rynków regulowanych, dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz firm państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną w Unii Europejskiej. Była tutaj taka sceptyczna wypowiedź na ten temat kolegi z Prawa i Sprawiedliwości, ale trzeba zaznaczyć, że chodzi o rozwiązania wspólne dla całej Unii, dla wszystkich krajów i tego w zasadzie nie możemy rozdzielać.

Dyrektywa MiFID II zawiera regulacje dotyczące zezwoleń na prowadzenie działalności, nabywania pakietu akcji, korzystania ze swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, warunków działalności firm inwestycyjnych, uprawnień organów nadzoru, a także systemu nakładania kar. Natomiast rozporządzenie MIFIR określa wymogi w zakresie podawania do publicznej wiadomości danych dotyczących przejrzystości obrotu, usuwa bariery utrudniające niedyskryminacyjny dostęp do systemów rozliczeń, przyjmuje czy określa szczegółowe działania nadzorcze w zakresie instrumentów finansowych.

Zarówno dyrektywa jak i rozporządzenie zostały właśnie włączone do polskiego systemu prawnego poprzez tenże projekt ustawy, który przedstawił nam rząd. Projekt zawiera bardzo liczne definicje i szczegółowe określenia dotyczące instrumentów finansowych, alternatywnego systemu obrotu, zorganizowanej platformy obrotu, handlu algorytmicznego, definicję dostawcy, uprawnionego kontrahenta itd. Wszystkie te definicje precyzują i jednocześnie dają możliwość czy przyjmują określone szczegółowe regulacje.

Poprzez te precyzyjne określenia, przyjęcie szczegółowych regulacji projekt wprowadza nowe praktyki w zakresie obrotu, reguluje wszystkie struktury rynku, wszystkie systemy obrotu i system rozrachunku papierów wartościowych, poprawia tym samym przejrzystość obrotu dla wszystkich uczestników rynku. Bardzo szczegółowo określa również zakres uprawnień, obowiązków Komisji Nadzoru Finansowego, która ma tutaj obowiązki o charakterze administracyjnym, nadzorczym, kontroli, a także kar i sankcji dla tych, którzy nie dostosują się do przyjętych regulacji. Proponowane w projekcie rozwiązania będą rodzić skutki finansowe dla sektora finansów publicznych zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków. Na uwagę rzeczywiście zasługuje fakt, podkreślał to pan minister, bardzo dużej aktywności wielu instytucji w przedmiocie implementowanego prawa.

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego jest za przekazaniem, pracą nad tym projektem w komisjach w parlamencie. Dziękuję bardzo.
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 56 w dniu 11-01-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
2. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 (druki nr 1876, 2073 i 2073-A) - trzecie czytanie.
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Panie premierze, chcę zapytać, czy możemy pomóc jeszcze samorządom. A to pytanie jest jednocześnie prośbą z mojej strony. Chodzi oczywiście o drogi lokalne, a jest to inwestycja. Wiemy, że ten filar gospodarki, naszej gospodarki, nie jest jakiś imponujący, ale i wiemy, że z inwestycji centralnych puściliśmy wszystko, na co była dokumentacja. Na drogi lokalne jeszcze wciąż mamy dokumentację, a w programie niestety zostały obcięte na to środki. Gminy są przygotowane, mają programy, są one na listach rankingowych u wojewodów, a więc są gotowe do realizacji, brakuje tylko pieniędzy. Te 400 mln, o które wnioskujemy, to nie jest kwota 1 mld czy 1,2 mld, którą proponowały już inne kluby. Myślę, że przytłumilibyśmy niezadowolenie samorządów, które przygotowały się do tych inwestycji. A jednocześnie jest to inwestycja, a więc ważne zadanie dla gospodarki. (Dzwonek) Bardzo proszę. Dziękuję. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 55 w dniu 09-01-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
1. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 (druki nr 1876 i 2073).
Poseł Genowefa Tokarska:
Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czasu mam niewiele, ale zechcę skupić się na takich najistotniejszych rzeczach i na wielkościach, które są zawarte w tym budżecie i które mówią same za siebie.

Na PKB, już nie mamy żadnych wątpliwości, pracuje w Polsce konsumpcja, maleje eksport, jest niski poziom inwestycji. Jeśli chodzi o te inwestycje, to wydatki majątkowe wynoszą zaledwie 21 mld zł, z czego połowa idzie na obronę, natomiast niewielkie kwoty idą na transport i łączność oraz ochronę zdrowia. Jeśli chodzi o programy wieloletnie, to budowa dróg krajowych to 4,2 mld zł, choć to program 10-letni o wartości 194 mld. Nie jest to 19 mld, a tylko 4,2. Krajowy program kolejowy, jako przykład - 1,9 mld. Przy 10-letnim programie o wartości 66,5 mld powinno być zaplanowane ok. 6 mld, jeśli już mówimy o proporcjach. W uzasadnieniu projektu rząd podaje, że rzeczywiście zdołał przygotować tylko tyle zadań inwestycyjnych. W związku z tym nie wiem, czy to jest do przyjęcia, bo wiadomo, że bez inwestycji nie ma rozwoju. Ten, kto nie inwestuje, stoi w miejscu, na pewno się nie rozwija.

Ale w samorządach są przygotowani, mają dokumentację. Proszę bardzo: 4-letni program przebudowy dróg lokalnych, bardzo potrzebny, realizowany przez samorządy gminne i powiatowe. O tej potrzebie niech świadczy fakt, że rząd planował nawet dodatkowe opodatkowanie paliwa, by realizować ten program. No, ale skoro nie dało się tego przerzucić na bezpośrednie koszty ponoszone przez Polaków (Dzwonek), to zmniejszono środki w tym programie do 800 mln. W związku z tym składamy kolejną poprawkę, ponieważ gminy są przygotowane do realizacji tych inwestycji. Mają dokumentację, mają pozwolenia na budowę. Nie mogą tylko tego realizować, bo rząd obciął środki.

A więc, jak wynika z tych wielkości...

Wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska:

Proszę się zbliżać do końca, pani poseł.

Poseł Genowefa Tokarska:

...ten szumny program rozwoju nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Rzeczywiście jest to zaprzeczenie rozwoju państwa w 2018 r.

Składam, pani marszałek, poprawki. (Oklaski)
 
Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 55 w dniu 09-01-2018 (1. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
1. punkt porządku dziennego:


Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 (druki nr 1876 i 2073).
Poseł Genowefa Tokarska:

Dziękuję bardzo.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wiemy, że produkt krajowy brutto w Polsce głównie oparty jest na konsumpcji. To jest najistotniejszy filar w naszej gospodarce, natomiast inwestycje, o których mówiliśmy już w podstawowej dyskusji, niestety maleją, jest niski poziom tych inwestycji.

Chciałabym zapytać o eksport, bo to jest kolejny czynnik, który - przynajmniej w poprzednich latach - miał ogromne odniesienie i znaczenie. Eksport rósł nam z roku na rok z wielką dynamiką. I chciałabym zapytać, jak dziś przedstawia się ten bilans handlu zagranicznego. Według zgromadzonych informacji wynika, że niestety dynamika eksportu maleje: 9% w 2016 r., 7,1 w 2017 r., plan na 2018 r. - 6,4. Wiemy, że dynamika importu jest znacznie wyższa i różnica między importem a eksportem za trzy kwartały wyniosła tylko 3 mld zł. Co rząd (Dzwonek) zamierza zrobić, by zmienić te tendencje na rzecz eksportu? Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 55 w dniu 10-01-2018 (2. dzień obrad)
retransmisja wypowiedzi
14. punkt porządku dziennego:


Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie (druk nr 2060).
Poseł Genowefa Tokarska:

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec obywatelskiego projektu ustawy o prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie, druk nr 2060.

Debatowany projekt ustawy należy do regulacji prawa w dziedzinie sfery moralnej, etycznej i światopoglądowej. Dlatego też już na wstępie mojego wystąpienia pragnę oświadczyć, że posłowie Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego samodzielnie podejmą decyzję dotyczącą poparcia lub nie przedstawionego projektu ustawy. Oczywiście decyzję w tym względzie podejmą w czasie głosowania.

Niezależnie od powyższego pragnę zauważyć, że projekt, nad którym dzisiaj dyskutujemy, niezależnie od tytułu tego projektu, dotyczy prawa do życia poczętych dzieci. Projekt ustawy w mojej ocenie oparty jest na nieprawdziwych założeniach dotyczących określenia samego zarodka i płodu, a to określenie to przecież podstawowa wiedza biologiczna. Z biologicznego, medycznego i anatomicznego punktu widzenia ani zarodek, ani tym bardziej płód nie są zlepkiem komórek nic nieznaczących. (Oklaski) Każdy zarodek, niezależnie od gatunku osobnika, jest zawsze nowym życiem - nowym życiem, nowym osobnikiem zdolnym do rozwoju aż do postaci dorosłej. Tym bardziej więc zarodek ludzki czy płód nie może być traktowany jako coś bliżej nieokreślonego, o życiu którego może decydować nieomal dowolnie inny człowiek. (Oklaski) I to jest ta właśnie podstawowa sprzeczność pomiędzy wiedzą biologiczno-medyczną a propozycją rozwiązań dla tego nowo powstałego życia zawartą w projekcie ustawy.

Pragnę również zauważyć, że tę wiedzę na temat powstawania nowego życia, powstawania zarodka i płodu uznają liczne religie świata i bardzo różne cywilizacje. Co więcej, ciąża jako stan kobiety nie powinna być i w żadnej religii nie jest traktowana jako coś złego, niepożądanego, ale wręcz przeciwnie, jest radością nazywaną zwyczajnie błogosławieństwem czy darem natury. (Oklaski)

W przedłożonym projekcie ustawy pragnę jednak docenić propozycje dotyczące edukacji i informacji. W tym względzie rzeczywiście jest bardzo dużo do zrobienia w dziedzinie zarówno samej biologii,
 
Genowefa Tokarska © 2011 www.genowefatokarska.pl projekt graficzny: cefau wykonanie eball